Ferrol

-Olaaaaa! Avó, avó, precisamos a túa axuda!

- Bos días meus neniños, Veña, dicídeme o que necesitades.

-Pois resulta que onte na clase nos mandaron que buscaramos algunha información sobre o lugar onde nacemos, e ti que es moi maior seguro que sabes cousas moi interesantes sobre Ferrol!

-jajajaja Claro que si! Os contarei algo sobre os seus comezos. Ferrol apareceu como una cidade importante no século XVIII, e convertiuse nunha cidade moi importante, xa que foi o porto militar máis importante durante moito tempo. Tiña unha entrada moi peculiar y dende o castillo de San Felipe ata o outro lado, colocábase unha cadea, para evitar a entrada de enemigos na cidade.

-Guauu avó como molaba Ferrol! Tamén sabemos algo de que os barcos eran unha das cousas máis famosas de aquín, non si?

-Por suposto! Sabíades que Ferrol botou ao mar ao primeiro barco de vapor e o primero barco con casco de ferro de España?

E as súas rúas, parecen unha tableta de chocolate, xa que son moi cadradiñas e perfectas, por iso, é máis sinxelo atopar as cousas aquí, que noutras cidades con distribución máis complexa. Así que nunca olvidedes, rapaces, que ainda que agora veades a Ferrol coma unha cidade aburrida, na súa época foi como a nosa actual Nova York!

Actividades de ocio.

Desde que somos pequenos nos ensinan, que a Idade Media, foron unos anos escuros, donde a xente vivía con medo, encerrada nas súas casa, pero non era así, eles eran igual que nós, divertíanse e xogaban a moitas cousas, por exemplo os tornes, que eran certámenes militares que se realizaban nas cortes do reis o dos señores feudales. Alí acudían os cabaleiros, que xa sabían os perigos aos que se arriesgaban. Iniciabanse con combates singulares e máis tarde saían á pista pelotóns enteiros. Para evitar heridas mortais, nas puntas das lanzas se colocaban punteras blandas e combatían con espadas desafiadas. Os vencedores o celebraban con grandes festines.

Outro xogo, era o chamado ‘Soule’, que practicábase cun balón que tiña diferentes tamaños, pois dependía do país onde se xogase. Consistía en conducir o balón hacia un lugar do terreo contrario, normalmente, un lugar situado entre dous postes. Poderíamos dicir, que este é un xogo similar ao futbol actual.

Ademáis de isto, tamén practicaban a pesca, a cestería e outras actividades, que ademáis de entreter, servían para a vida, xa que eran de moita utilidade.

Pedro Madruga

Bos días Ana, onte me pediches algunha información un personaxe relevante na Idade Media Galega, pois ben, eu poderia nomearte a moitos, pero pareceume moi interesante falarte sobre Pedro Álvarez de Soutomaior, tamén coñecido polo seu apodo, Pedro Madruga. Este home era o prototipo de caballeiro feudal, aínda que o seu orixe era bastardo. Participo una guerra irmandiña, ocupándose de barrer do panorama, ao poder nobiliar. Foi defensor de Juana la Beltraneja( Infanta castellana, que foi reina consorte de Portugal) e loita contra o poder monárquico que representaban os Reis Católicos, pero aos que máis tarde lles pediría perdón, cando Juana perdeu a guerra.

Unha das cousas máis interesantes de Pedro, e que según varios investigadores, Pedro Madruga e Cristóbal Colón, foron a mesma persoa, xa que supostamente Cristóbal tiña nacionalidade galega. Os principais argumentos sobre esta suposión son que a firma do navegante, formada por siglas, coindicen coas do árbol xenealóxico de Pedro, por outra parte un texto dun cronista, menciona a Diego de Sotomaior ( fillo de Pedro) como fillo de Colón. Esta teoría non está totalmente demostrada, pero xa se sabe o que acontece nestas cousas, que todos queremos que un paisano nostro, sexa una persona tan importante como o foi Colón.

O Santo Grial é a copa usada por Xesucristo na Última Cena. Hai varias leyendas sobre isto. Por exemplo, Xesús xa resucitado se lle aparece a Xosé para entregarlle o Grial e ordenarle que o leve a isla de Britania. Seguindo esta tradición, autores posteriores contan que o mesmo Xosé usou o cadiz para recoller o sangue de Cristo e que, máis tarde en Britania, estableceu unha dinastía de guardiáns para mantenerlo a salvo e escondido. A búsqueda do Santo Grial é un importante elemento nas historias relacionadas co Rey Arturo onde se combinan a tradición cristiana con antiguos mitos celtas referidos a un caldeiro divino.

Outras lendas se entrecruzan coas relativas as distintas copas antigas que se consideran o santo Grial.

Aínda que ten un claro simbolismo cristiano, no se explica en que consiste o Grial. Xa que se considera mas importante a hostia consagrasa do catolicismo que o recipiente en sí.

O arte medieval

As funcións do arte medieval eran distintas aos do mundo clásico:

·         Non existe o concepto de arte como fin en sí mesmo o da beleza como único obxetivo do artista.

·         O carácter é básicamente funcional.

·         Unha ofrenda a Deus, aos santos ou aos difuntos, polo que non se dudaba da lexitimidade dos adornos nas igrexas.

·         A súa función pedagóxica era explicar os dogmas da Igrexa.

·         Era unha afirmación do poder da igrexa e a vez daqueles que podían encargar obras de arte

Os movementos artisticos:

-O arte paleocristián: cubre o período dende o século III ata o inicio do arte bizantino.

-Arte bizantino: Durante o período iconoclastía, a grande maioría dos icónos doi destruída, tan so sobreviviron algúns exemplos. Considerase a arte más refinada da Edade Media en términos de calidade do material e habilidade, coa producción centrada en Constantinopla. O logro supremo do arte bizantino foron os frescos monumentais e mosaicos dentro das igrexas

-O arte islámico: Ademais da producción arquitectónica, cubre unha ampla variedade de artesanías.

O vasalaxe.

Hoxe era o día, ese día que estiven agardando tanto tempo. Por fin ía a conseguir as terras que merezo polas miñas fazañas. Estaba chegando ya coa miña muller e fixos ao lugar onde quedara co señor mentres repasaba mentalmente o pasos a seguir no meu vasalaxe, como por exemplo as palabras que teño que dicir, o meu axonlleandomento e o conxunto de materiais que teño que coller como símbolo da aceptación das miñas terras.

Eu sempre fun  nobre, como era o meu pai e o meu avó, pero eu quero o meu recoñecemento, uns campesiños que traballen para min y facerme rico cos seus impostos.A cambio, o único que teño que facer e protexelos dos perigos que acechan por estas terras e coa axuda dos meus soldados, iso é moi fácil

A peste no medievo.

Eu chegaba do colexio, nas rúas quedaba xa pouca xente coa que encontrarse, todos encontrábanse nas súas casas. Algúns portas  estaban marcadas dun cor vermello intenso, eu no sabía o que significaba aquilo e cando intentaba preguntarlle aso meus pais sobre eso, eles evitaban o tema. Ía una semana dende que todo o pobo comezase a actuar de esa forma tan estraña, e nalgunhas ocasiones os nosos veciños chamaban a porta pedindo axuda, pero os meus pais, nunca lles abrían.

Entrei na miña casa e vin a miña nai con xesto de preocupación, según parecía, o meu irmán pequeno, comezara a ter febre unhas horas antes de que eu chegase. Fun a súa habitación, para ver como se atopaba. Cando abrín a porta, o vin alí acoutado, a expresión do seu rostro era de cansancio. Acerqueime e lle dín un bico e ao retirarlle o pelo lo pescozo, me pareceu ver unha manchiña de cor marrón, pero non lle din máis importancia.

O único que recordo dos seguintes días eran as mágoas de miña nai e a desesperación do meu pai. Enseguida mandáronme a vivir coa miña tía, que vivía nun pobo cercano e me prometeron que nos veríamos pronto. Fai xa un mes de todo isto e eu sigo sen ter noticias dos meus pais e a miña tía non me deixa regresar, pero non estou preocupada, os meus pais sempre cumpren as súas promesas.